Ուիլյամ Շեքսպիր «Սոնետ 3»

2014-03-05 3445

Թարգմանությունը

 ՍԱՄՎԵԼ ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ

Նայիր հայելուն և խոստովանիր քեզ նայող դեմքին՝ Այն ժամն է հասել, որ դու ունենաս քո կրկնորդը նոր, Իսկ թե երբևէ չկերտես կյանքում քեզ նման մեկին, Աշխարհին խաբած՝ դու օրհնությունից կզրկես մի մոր: Որտե՞ղ է արդյոք այն գեղեցկուհին, ում ընդերքն անվար Չուզենա հանկարծ քո սերմնացուներն իր հողում պահել. Եվ կամ ի՞նչ է նա, որ դառնում է մի գերեզման անմար Ինքնամոլության և չունի ժառանգ իր տեսքին վայել: Չէ որ ծնողիդ հայելին ես դու, և մայրդ քո մեջ Տեսնում է կրկին իր ջահելության ապրիլը վսեմ: Եվ դու ծերության պատուհաններով կտեսնես անվերջ Ոսկե օրերդ, և կնճիռներդ չեն թվա նսեմ: Բայց թե ապրում ես, որ քեզ մոռանան մարդիկ առհավետ, Մահացիր մենակ, և քո պատկերը կմեռնի քեզ հետ: Բոլոր սոնետներն՝ այստեղ:

մեկնաբանություններ