Անահիտ Օհանյան «Թափառեմ»

2014-04-17 3626
Թափառե՜մ, թափառեմ անվերջ Թափառեմ գուցե հոգուս հետ խռով Թափառեմ այնտեղ ուր մարդիկ վաղուց լքել են, փախել Այնտեղ ուր գինու դատարկ շշեր են, լքվա՜ծ, կոտրվա՜ծ Այնտեղ ուր վաղուց շատ վաղուց, սիրահարները սիրել են իրար Լավ ընկերները կռվել իրար հետ Այնտեղ ուր մարդիկ սպանել են իրար, կամ թե ուղղակի քայլել իրար հետ Դժվար է ասել, քանզի խամրեl են մաշված պատերից բոլոր տառերը Թափառե՜մ, թափառեմ դանդաղ ու մտամոլոր Թափառեմ գուցե հոգուս հետ խռով Թափառեմ անհոգ ջահել օրերի փոքրիկ հուշերով Ու անմիտ սիրո չար կատակներով լցված սրտիս հետ Որ դատարկվել է ուզում աշխարհից, վախկոտ աշխարհից Օրերն անցնում են, անցնում են արագ Ժամ վարկյանի պես թռչում են, գնում Օտարանում են ինձանից հեռվում Թափառեմ, թափառեմ անվերջ Թափառեմ սիրո քմահաճ հույսով Թափառեմ գուցե հոգուս հետ խռով Այնտեղ ուր նաև օտարություն է տիրում մաղձալի Օտարության մեջ ես հույս եմ տեսնում… Հեղինակ՝ © Անահիտ Օհանյան

մեկնաբանություններ