Դեն Բրաուն «Ինֆեռնո»

2016-03-12 4284

► Երբ խոր թունելի մեջ ես սուզվում և հասնում ես անդառնալիության կետին, երբ վերադարձի համար այլևս շունչդ չի հերիքի, ուրիշ ոչինչ չի մնում՝ բացի դեպի առաջ, դեպի անհայտությունը լողալուց... և աղոթելուց, որ ելք գտնես:

► Մարդն ունի իր ես-ը պաշտպանելու պարզունակ մեխանիզմ, որը ժխտում է իրականության բոլոր այն դրսևորումերը, որոնք ուղեղը չափից ավելի մեծ սթրեսի են ենթարկում: Դա կոչվում է ժխտում:

► Ոչինչ ավելի ստեղծարար չէ....ոչ էլ ավելի կործանարար...քան փայլուն ուղեղը՝ մեկ նպատակին սևեռված:

► Դժոխքի ամենախավար տեղանքները նրանց համար են, ովքեր չեզոքություն են պահպանել բարոյական ճգնաժամի պահերին:

Հ.Գ. Եթե դուք ունեք մեջբերումներ՝ դուրս բերված այս գրքից, ապա կարող եք ուղարկել մեզ հետադարձ կապով:

մեկնաբանություններ