Նարինե Ավագյան «Լռության խորհուրդը» - Ասմունք

2014-03-02 3281

Նարինե Ավագյան «Լռության խորհուրդը» Ինձ ավելորդ հարցեր մի՛տուր, ես չե՛մ ուզում փնտրել բառեր, Որոնց ուղիղ իմաստի մեջ չե՛ս գտնի այն, ինչ ուզում ես լսել ինձնից: Ես սիրում եմ, երբ լռում ենք, ու լռում ենք այնպե՜ս խորին, Որ ավելին է մեզ ասում, քան կլսենք մե՛ր իսկ բերանով Մե՛զ իսկ ասված բառախմբից: Արի՜ սպասենք մթնշաղի՜ն: Ասում են, թե երբ լուսինը իր շողերն է մեզ նվիրում, Մենք դառնում ենք մելամաղձո՜տ, սենտիմենտա՜լ ու ռոմանտի՜կ.... Ու կնայենք իրար երկա~ր, բայց չե՛նք խոսի, ես չե՛մ ուզում... Այն, ինչ դու ինձ ասե՛ս պիտի առանց ձա՛յն էլ եմ ես լսում: Ես ուզում եմ նայել խորի~ն, խորաթափանց աչքերիդ մեջ, Ու ընթերցե~լ, քեզ ընթերցե~լ, ու խորհուրդը հասկանալ քո՛, Ու հասկանալ, թե ով ես դո՛ւ թեկու՛զ և հենց զուտ իմ կյանքում, Ինչ ես ուզում, որ չե՛մ տալիս, ինչն է սիրտդ այդպես հուզո՛ւմ... Ես վստահ եմ, որ մեր անանց լռությունից մի ամբողջ վեպ դեռ կծնվի՛, Որ կկարդան բազու~մ մարդիկ, որ կդառնա խորհու՛րդ կյանքի: Ուրեմն` ե՛կ լռենք այսօր, ու հավատա` մեր այդ քայլով Սկի՛զբ ենք դնում մի նոր գործի, մի նոր գրքի՛ բազմահատոր, Ուր չենք գրի ես կամ էլ դու, մե՛նք կգրենք մեր լռությա~մբ, Ծովածավա~լ համբերությամբ: Ա՛յն լռությամբ, որ իր խոսուն, իմաստալից իր գոյությամբ Պահպանում է սե՛րը մեր մեջ, դարձնում սիրո՛ղ ու սիրատե՛նչ... Ուրեմն` ե՛կ լռենք այսօր... Հեղինակ՝ © Նարինե Ավագյան Հ.Գ. Գրքամոլի Youtube-յան պաշտոնական ալիքին բաժանորդագրվելու համար այցելեք հետևյալ հղումով:

մեկնաբանություններ