Նարինե Ավագյան «Քո մատները»

2016-10-05 3597
Ու քո մատները կրկին կընկղմվեն
Մեղքորեն բորբոք իմ վարսերի մեջ,
Թրթռումները նրանց կգրկեն,
Կսուզվեն անանց վայելքների մեջ:
 
Մի ուրիշ երկինք կժպտա վերից
Կբացվի քո դեմ մի ուրի՛շ աշխարհ,
Հոգիդ՝ խոնջացած տամուկ օրերից,
Կարթնանա գրկում իմ սիրածրար...
 
Եվ սիրո աննենգ տենչանքի ծովում
Խռովուն վայելք կծնվի նորից,
Կըեռա սիրո կարմրափայլ քաղցուն,
Կըմբոշխնենք նրան կենաց տակառից
 
Մեր հին օրերի ուրվականներին
Չեմ ուզում որսալ խորանիս ստվերում,
Մենք հեռացել ենք մեր անցյալներից,
Բայց հայտնվել ենք միմյանց ներկայում...
 
Քո մատները տաք կրկին կդողան
Սիրով տոչորված խենթ օրերի մեջ,
Հույսեր կծնվեն, լույսեր կշողան,
Գիշերվա մթա՜ր հրայրքների մեջ...
 
Ասում են՝ սերը ապրում է այնտեղ,
Որտեղ սերերը երբեք չեն մեռնում...
 
Հեղինակ՝ © Նարինե Ավագյան

մեկնաբանություններ