Ռոմիկ Սարդարյան «Չմահանաս»

2018-11-02 272

Պատահական մի աղջկա հայացքը ինձ շշնջում է` չմահանաս:
Մայթեզրերին ընկած ծաղկի մնացորդը մորմոքում է` չմահանաս:
Աշնան տամուկ մշուշները փարվում են ինձ` չմահանաս:

-Չմահանաս, չմահանաս, չմահանաս:
Մահճիս թեքված հայացքը զուսպ,
Մանկան աղերսը միամիտ,
Ու ապրելուս ճիգերը հուսկ
Հանգերգում են: Վերջին ժամիս
Վերջին սիրով ունկնդրում եմ
Վերջին, վերջին իմ մեղեդին.
-Չմահանաս, չմահանաս, չմահանաս...

մեկնաբանություններ