Վահան Տերյան «ՈՒՇԱՑԱԾ ՍԵՐ»

2013-02-20 3888
ՈՒՇԱՑԱԾ ՍԵՐ Բուքն է լալիս. հողմ ու ձյուն, Մառախուղ է և մշուշ. — Ո՞վ է անվերջ հեծեծում, Ո՞վ է կանչում այսպես ուշ։ Ո՞վ է շրջում անդադար, Ու՞մ է կանչում հիմա նա, Ես հեռու եմ, ես օտար, Ասացե՛ք՝ թող հեռանա... Ասացե՛ք՝ թող հեռանա. Թող մոռանա ինձ հավետ,— Անդարձություն է հիմա,— Չկա դարձի արահետ։ Մեկը կորած շիրմիս մոտ Հեկեկում է և երգում. — Ո՞ւմ լացն է այն, ո՞ւմ ցավոտ Երգն է ճերմակ մրրկում... Իմ շիրիմը հեռավոր, Ե՛վ մոռացված, և՛ մենակ, Ո՞վ է հուզում մենավոր Իր թախիծով շարունակ։ Օտար երկրի դաշտերում, Ցուրտ գիշերում ձմեռվա Ո՞վ է անքուն դեգերում, Անվերջ սգում իմ վրա....

մեկնաբանություններ