Վիդոե Պոդգորեց «Սպիտակ գնչու»

2013-09-30 3373
► Դեռ չապրածը ապրելու, չփորձածը փորձելու բուռն ցանկությունը նման է անբացատրելի կախարդանքի, որը փոթորկի պես ուժեղ է: Այդ ժամանակ առանց տատանումների տրվում ես այդ փոթորկին` հույսդ միայն սրտիդ վրա դրած, ուշադրություն չդարձնելով մտքի սառը տրամաբանությանը: ► Մի օր կամաչեք ձեր հիմար արարմունքի համար: Կհասկանաք, որ սխալվել եք: Ձեզ համար հորինել եք ինչ-որ ուրիշ Տարունո...Ես բոլորովին այնպիսի՛ն չեմ: Ես դրա համար մեղավոր չեմ: Ինքներդ եք հասկանում, որ երբ մարդ ընկնում է օտարների մոտ, միշտ շփոթվում է, վախենում, ամեն բանից զգուշանում...Եվ հետո, ես մենակ եմ, ինձ ոչ ոք չի պաշտպանում, իսկ դուք ահա ինչքան շատ եք...եվ, այնուամենայնիվ, վիրավորված չեմ ձեզնից: ► Ես` սպիտակ գնչուս, թողնում էի իմ վերևի ծածկը` աստղազարդ երկինքը, և հեռանում`այնտեղ թողնելով մանկությունս: ► Մեռնող գնչուի երգը Մեռնում է գնչուն, բայց չի հաշտվում դեռ, ավա՜ղ, Որ փոշոտ ճամփեքով երբեք չի շրջելու, Գետերը փրփրալի, հովիտները խաղաղ Կրկին չի տեսնելու, երբեք չի տեսնելու: Գնչուի բակը մեծ ցանկապատ էլ չունի, Նրա տունը` համայն աշխարհն է անտանիք, Եվ ինչու՞, ասացեք, էլ խղճալ գնչուին, Եվ ինչու՞ զու՜ր խղճալ գնչուին թափառիկ: Իսկ շուրջը հավաքված հարազատ, մոտիկներ... Բոլորը ուզում են մաքառել մահվան դեմ, Բայց անզոր են, ավա՜ղ, հաղթելու ուժ չունեն Եվ հաղթել չեն կարող էլ արդեն... Մեռնում է գնչուն, բայց չի հաշտվում դեռ, ավա՜ղ, Որ փոշոտ ճամփեքով չի շրջի էլ երբեք... Հ.Գ. Եթե դուք ունեք մեջբերումներ՝ դուրս բերված այս գրքից, ապա կարող եք ուղարկել մեզ հետադարձ կապով:

մեկնաբանություններ