Վահան Տերյան «ԽՈՐՀՐԴԱՎՈՐ ՍԵՐ»

2013-02-26 3432
ԽՈՐՀՐԴԱՎՈՐ ՍԵՐ Իմ մեռած հարսնացուն ամեն օր, Երբ խաղաղ երեկոն է փռվում, Հայտնվում է անհայտ, հեռավոր Իր երկրից ու կրծքիս է փարվում։ Մեռնելիս նա ասաց՝ ես կըգամ, Մեկնելիս նա թողեց մի ավանդ. Ու գալիս է որպես ուրվական, Փայփայում է իմ սիրտը հիվանդ։ Համբուրում է շուրթերը իմ ցուրտ, Շշնջում է խոսքեր դյութական, Ինձ հայտնում է պայծառ մի խորհուրդ Ու նորից շշնջում՝ ես կըգամ։ Երբ մեռնում են ճիչերը շփոթ Աղմկոտ քաղաքի մարտկոցում, Լուսերես նա նստում է ինձ մոտ Ու հետըս երազում ու լացում։ Իրար հետ կյանքի երգն ենք լսում, Իրար հետ ամեն օր մինչև լույս Թովչական երազներ ենք հյուսում Ու դյութված շշնջում — արշալո՜ւյս...

մեկնաբանություններ