Թեգ - Եղիշե Չարենց

2018-11-26 00:00:00

Եղիշե Չարենց. հուշեր

Մի անգամ Չարենցը համալսարանում ուսանողներին պատմում էր իր տպավորությունները Եվրոպա կատարած ճանապարհորդություններից: Ուսանողները բազմաթիվ ու բազմատեսակ հարցեր էին տալիս պոետին, և նա պատասխանում էր ոգևո

2018-11-12 00:00:00

Եղիշե Չարենց. ընծայագրեր

Սիրելի Չարենց Թիմուրյանին Այն հանճարեղ հայ մանուկին, որ հեռավոր Ամերիկայում կրում է նաիրցի պոետ Եղիշե Չարենցի անունը. համարելով ինձ համար մեծագույն բախտավորություն այս պատիվը` պատվիրում եմ նրան լինել

2013-09-29 00:00:00

Եղիշե Չարենց «Տաղ անձնական»

Թողած Կարսում, գետի ափին, տունս՝ շինված անտաշ քարով, Կարսը թողած, Կարսի այգին ու հայրենի երկինքը մով Եվ Կարինե Քոթանճյանին անգամ չասած մնաս բարով― Ա՜նց եմ կենում հիմա օտար քաղաքների ճանապարհով: Անց եմ

2013-03-23 00:00:00

Եղիշե Չարենց «Անքուն Գիշերին»

Քնել չի լինում... Հիմա, երբ այնպես ուզում եմ քնել, Ամե՛ն, ամե՛ն ինչ մտքիցս հանել: Հայացքներս՝ անփակ՝ թափառում են լուռ — Ու միտքս, տարտամ, դեգերում է մութ Դաշտերում տխուր: Մթության գրկում լալիս է

2013-02-17 00:00:00

Եղիշե Չարենց «Դու իմ գարնան առավոտ»

Դու իմ գարնան առավոտ- ինչպե՞ս կանչեմ քեզ հիմա. Դու հարազա՜տ, սրտիս մոտ - ինչպե՞ս կանչեմ քեզ հիմա: Եվ դու, ոսկի իմ ամառ, հրանման, հրավառ, Ամռան կեսօր դու իմ տոթ - ինչպե՞ս կանչեմ քեզ հիմա: Եվ դու, ոսկի

2013-02-17 00:00:00

Եղիշե Չարենց «Մորս համար գազել»

ՄՈՐՍ ՀԱՄԱՐ ԳԱԶԵԼ Հիշում եմ դեմքը քո ծեր, մայր իմ անուշ ու անգին,  Լույս խորշոմներ ու գծեր, մայր իմ անուշ ու անգին:  Ահա նստած ես տան դեմ, ու կանաչած թթենին  Դեմքիդ ստվեր է գցել, մայր իմ

2013-02-17 00:00:00

Եղիշե Չարենց «Մահվան տեսիլ»

Որպես լքված թավջութակի ձգված մի լար` Դողում է սիրտս կարոտով մի ահարկու. Կարոտներիս գագաթն է այն` վերջի՜ն քնար.– Մի պիրկ պարան ու երկնուղեշ փայտեր երկու։ Որպես բախտիս մութ քամահրանքը, կամ որ

2013-02-17 00:00:00

Եղիշե Չարենց «Փողոցային պճրուհի»

«ՓՈՂՈՑԱՅԻՆ ՊՃՐՈՒՀԻՆ» ՇԱՄԻՐԱՄ Նորից անմար կարոտով գգվանքների ու հրի՝ Դու եկել ես տեսնելու քաղաքները Նաիրի: Անհրապույր ու կանաչ քո աչքերը մեռելի Ցանկությունով հրահրված՝ անհագ վառվել են էլի:

2013-02-17 00:00:00

Եղիշե Չարենց «Ես իմ անուշ Հայաստանի»

Ես իմ անուշ Հայաստանի Ես իմ անուշ Հայաստանի արևահամ բարն եմ սիրում, Մեր հին սազի ողբանվագ, լացակումած լարն եմ սիրում, Արնանման ծաղիկների ու վարդերի բույրը վառման, Ու նաիրյան աղջիկների հեզաճկուն պա՛րն

2013-02-17 00:00:00

Եղիշե Չարենց «Անվերնագիր»

Անվերնագիր Կնոջս և բարեկամիս՝ Իզաբելլային Իմ մահվան օրը կիջնի լռություն, Ծանր կնստի քաղաքի վրա, Ինչպես ամպ մթին կամ հին տրտմություն, Կամ լուր աղետի՝ թերթերում գրած։ Ծանոթ կնոջ պես այրի կամ դժբախտ, Բար